پرستى را روشن ساخته و جادهّ‌هايش را واضح و آشكار ساخته است پس بشر ( هم از اين دو راه بيرون نيست ) يا با بدبختى دست بگريبان است او يا با نيكبختى هميشگى همراه است . 208 إنّ من بذل نفسه فى طاعة اللّه سبحانه و رسوله كانت نفسه ناجية سالمة و صفقته رابحة غانمة : براستى آن كس كه نفس خويش را در فرمانبردارى از خدا و رسول به كار دارد البتهّ چنين كسى رستگار و سالم و تجارتش سودمند و با بهره است 209 إنّ فى الفرار موجدة اللّه سبحانه و الذّلّ اللّازم الدّائم و أنّ الفارّ غير مزيد فى عمره و لا مؤخّر عن يومه : ( اين سخن را حضرت عليه السّلام در يكى از روزهاى جنگ صفّين با سپاهيان خويش فرمودند ) براستى كه گريز از جنگ موجب خشم و بازخواست خدا است و آن با خوارى و سر افكندگى هميشگى همراه است و شخص گريزان از جنگ نه بعمرش افزوده شود و نه از روزى كه براى او مقرر است واپس افتد ( و قضاى خدا را دگرگون نخواهد ساخت ) 210 إنّ المرء قد يسرهّ درك ما لم يكن ليفوته و يسوئه فوت ما لم يكن ليدركه فليكن سرورك بما نلت من آخرتك و ليكن أسفك على ما فاتك منها و ليكن همّك فيها لما بعد الموت : ( اين جمله را حضرت عليه السّلام بابن عبّاس فرمودند و ابن عبّاس مى گويد من پس از كلام رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از هيچ كلام و سخنى اين اندازه مستفيد و مستفيض نگرديدم يا ابن عبّاس ) گاهى انسان بيافتن چيزى خوشحال مى گردد كه آن چيز نبايد از او فوت شده باشد و گاهى به از دست رفتن چيزى بدحال مى گردد كه آن چيز نبايد به دو رسيده باشد فلذا سرور و شادى تو بايد در چيزى باشد كه از آخرتت به تو مى رسد و تأسّف و اندوهت بايد در چيزى باشد كه از آخرتت از دست مى دهى و البتهّ در دنيا تو بايد فقط براى پس از مردنت اندوهناك باشى . 211 إنّ اللّه سبحانه إذا أراد بعبد خيرا وفقّه لإنفاد أجله فى أحسن عمله و رزقه مبادرة مهله فى طاعته قبل الفوت : براستى كه خداوند سبحان گاهى كه در بارهء بندهء خوبى را اراده كند او را موفّق مى دارد كه عمرش را در نكوترين كارش بسر برد و روزيش مى فرمايد كه شتاب كند در اطاعتش بهنگام فرصت پيش از گذشتن وقت